Stafke en grote Staf

Op den buiten mogen leven als kind, is soms ook plezant en Stafke genoot ervan … Vroeg opstaan. Vroeger hadden de mensen een “serre” aan hun huis, nu is dat een luxe overdekt terras geworden. Grote Staf was een bonk van een vent: hij kon twee zakken kolen tegelijk in zijn nek leggen en hij kon zonder problemen, twee bakken Stella Artois uitdrinken. Als hij dan te zat was in ’t Kruiske, zijn stamcafé, bracht de rijkswacht, die nog iets nuchterder was en daar ook aan het zuipen was, hem naar huis. Klein Stafke moest altijd bij grote Staf zijn Tleine slapen dan. Want als grote Staf zat (dronken) was, lag ze te beven van de schrik in haar bed. Klein Stafke was zijn god, beiden hadden toen nog geen kinderen en als kleine Staf in bed lag bij Tleine, zou grote Staf nooit uitgehaald hebben naar zijn vrouw. Anders kon ze wel eens wat slaag krijgen, maar nooit in het bijzijn van Stafke. Ooit hadden ze een varken geslacht, grote Staf heeft toen al de bloedworsten tegen de muur gegooid, dat was pas een bloederig schouwspel seg.

Grote Staf ging melk ophalen bij de boeren. Dat was zeer vroeg opstaan, soms voor drie uur in de ochtend. En in de zomer mocht, eerder moest, klein Stafke alle dagen meegaan met de camion. Ofwel was het alle dagen ofwel nooit meer, dat was Grote Staf zijn devies. Maar ik heb er veel van geleerd zegt Stafke. En het was ook plezant: grote Staf was een fantastische zanger en constant zat hij luidop te zingen. Zie ik de lichtjes van de Schelde of zou hij daar El Bandido kunnen zijn, dat waren zijn hits (bijna dagelijks).

Eerst bij de boeren en daarna naar de melkerij. Stafke woonde in een tweewoonst, naast Grote Staf was er de kruidenierswinkel, daar verbleef klein Stafke.

Op een dag hadt kleine Staf een diefstal gepleegd! In de winkel hadden ze toen gouden muntstukken. Eigenlijk waren dat chocolaatjes, je moest die gouden aluminium bescherming eraf halen en dan kon je de chocolade opeten. Stafke was altijd al gul en op een dag had hij een doos chocolaatjes meegepikt uit de winkel en hij deelde ze allemaal uit aan de kleine kindjes op zijn schooltje. Na de speeltijd gingen de kindjes allemaal de klas binnen en zaten daar allemaal met een chocolade mondjes. De zuster die les gaf zag dat en vroeg “waar komt die chocolade vandaan”. We hebben dat van Stafke gekregen zuster… De zuster kwam met haar grote boze ogen naar Stafke en die begon … te huilen. Die namiddag is Stafke in de kelder gevlogen, zeker vier uur, zo leek het toch, met de handen op het hoofd blijven staan! Dat zal u leren Stafke te stelen. Stafke heeft nooit meer gestolen, hij hadt zijn les geleerd voor het leven. De kindjes werden met goud overladen in de klas door Stafke maar de grote mensen zagen dat anders, dat is zo in het leven …

Deel dit hier:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *