Die zwerfkat wil ik altijd zijn en blijven.

Ah ik zal wellicht niet deugen in de ogen van sommige mensen, hoewel men mag mij gerust vertellen waarom, we kunnen erover praten. Toen ik in 1960 geboren werd in een nest van zes wist ik ook niet dat het, na pleegouders en (verbetering-scholen) , nog goed zou komen. Maar wat is goed. Mijn familie ziet me als geldschieter, ik ben nochtans de jongste telg en meestal is dat omgekeerd niet? Mijn énige zoon zal volgend jaar 40 worden. Ik hoor al 2,5 jaar niks meer van hem, zijn laatste telefoontje wou hij zo een 300 euro voor zijn auto. Ik vroeg “voor één keer” of hij aan zijn baas niet eens kon vragen of hij wat overuren kon doen. Sindsdien … heb ik geen zoon meer of toch mijn Muiske, een katertje van +18 jaar.

Ach familie, ik heb ze nooit gekend, ik ben dus een zwerfkat en laat mij zo maar verdwijnen van deze planeet, maar niet zonder goed te doen voor alle katjes.

 

Deel dit hier:

1 reactie op “Die zwerfkat wil ik altijd zijn en blijven.”

  1. Liefde voor de kleinsten onder ons

    Het zou niet mogen dat je als kind liefde , verzorging en veiligheid mist … het is de basis waar je recht op hebt…
    Je ondergaat het dan … wat kan je anders…
    Chapeau voor de kracht en wijsheid die je in je had om op te groeien en open te bloeien tot de mooie en goede mens die je bent geworden.
    J’y och heb je de liefde die je niet kreeg in je…
    Je mooie inzet voor de katten is een ongelooflijke mooi en belangrijke missie..
    Waar de maatschappij…de mens faalt en harteloos is… want kattenleed is en blijft haast onveranderd sinds altijd… ga jij de strijd aan. Je projecten zijn vindingrijk en geen grens is te ver.
    Daar is je medewerking aan het prachtige project in Spanje een duidelijk bewijs van.
    Dank voor de mooie mens die je bent… in naam van de katjes en mezelf…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: