Stafke en de vreemdelingen, de vluchtelingen…

Stafke begrijpt het niet goed. Wanneer hij door Vlaamse en Waalse dorpjes rijdt, ziet hij zeer veel huizen leeg staan, ze staan te verkrotten. Tegelijk ziet gij in veel steden concentratie buurten vol vreemdelingen. Stafke vraagt zich af waarom men de nieuwkomers (vluchtelingen enz) geen nieuwe toekomst geeft in ons land maar ook een nieuwe toekomst aan die verpauperde gemeenten in ons land. Stafke zou aan die mensen onder bepaalde voorwaarden een gratis woning geven! Ze zouden iets hebben om voor te leven hier ipv in één of andere sociale huurwoning nu te wonen en wat ze over hebben naar het thuisland op te sturen…

Natuurlijk denkt Stafke ook, zijn de zaken wat ze zijn omdat politiekers er op de huidige manier beter van worden. Ieder stad heeft graag meer inwoners, meer subsidies, meer mensen in dienst en dus weer afhankelijk van de politiek, de burgemeester. Die laatste heeft niet liever dan een dik loon in ruil enz enz. Ja Stafke zou ons land weer doen opleven dat weet hij zeker maar nu gaat hij slapen en lekker verder dromen van een betere wereld …

Petrus-stad

Stafke droomt al lang van een mooie stad genaamd “Petrus” stad… De stad heeft in zijn dromen momenteel alles op de verkeerde plaats en de inwoners zijn er niet gelukkig.
Zo heeft het huidige beleid niks anders gedaan dan geld verkwist volgens Stafke, hij zal het u eens nader uitleggen, wacht …

1. een nieuw administratief centrum werd gebouwd (wat intussen al te klein is)
2. een nieuwe brandweerkazerne
3. een nieuw politiebureau
4. het laatste nieuw project zal een bibliotheek worden

En alle gebouwen hebben zeer veel geld gekost aan de belastingbetaler van Petrus-stad.
Volgens Stafke zou het allemaal anders gekund hebben, ttz in zijn dromen toch hé..


  1. DEN BLEEK:  daar zou Stafke een kabelbaan bouwen. Met mooie cafetaria en vandaar kunnen de mensen de “Oudenberg” op, ze kunnen er bv in de mei-maand gaan bidden in de kapel. Terug naar beneden kunnen ze te voet en zo kunnen ze genieten van de vele bloeiende zaken richting station bv.
  2. HET HUIDIGE ZIEKENHUIS: Stafke meent dat het ziekenhuis op deze locatie (volledig ingesloten) geen enkele toekomst heeft. Stafke zou het dan ook verplaatsen richting “Denderoord” site. (8) Deze locatie heeft alle troeven om een moderne ziekenhuis entiteit te kunnen worden. Via regelmatige busverbinding station/centrum en Wallonië kan dit een prachtig ziekenhuis met veel uitbreidingsruimte worden. Helicopters kunnen zelfs op het nabije vliegveld landen enz.
    De vrij gekomen ruimte (huidig ziekenhuis) kan perfect dienst doen als rusthuis voorziening. De ouderen kunnen er comfortabel bezoek ontvangen en kunnen zelfs eens buiten (onder begeleiding of niet) de lokale handelaars bezoeken wat de economie ten goede komt.
  3. Het oude ocmw gebouw grotestraat is de unieke kans om er een bibliotheek in te herbergen, stel u voor: een boek lezen in de prachtige kapel (die nu staat te verloederen…
  4. Het enige gebouw waar alvast een goede optie werd gekozen momenteel is het OCMW, of de oude kliniek… Daar kunnen gerust de stadsdiensten bij, samenwerken moeten we immers stimuleren. Uiteraard kan ‘het geel gebouw’ aan het ziekenhuis ook (stads)diensten herbergen.
  5. Is de stations-site en ongetwijfeld DE belangrijkste van allen en nu een verwaarloosde buurt! Stafke ziet het helemaal anders dan wat anderen erover denken. De sporen moeten vanaf den “ezelsberg” tot de brug aan de Lessensestraat volledig “overkapt” worden, de sporen liggen dan verborgen en er is geen lelijk zicht meer wanneer men de stad binnenkomt, het visitekaartje trouwens. Vanaf de Oudenaardspoort rijdt men dan de (vroegere) brug op, want het is dan geen brug meer.. Boven op de vroegere brug kan je dan links parkeren (tot aan den Ezelsberg) en rechts is het station, althans voor autobussen, taxi’s en kiss & ride. De reizigers nemen dan de lift of trap naar de sporen onder de overkapping. Weg lelijke sporen en hallo nieuwe prachtige stationsbuurt !!!
  6. Op dit punt (6) is momenteel het stadsmagazijn gevestigd. Opnieuw een keuze uit het verleden maar hier zou perfect ook de brandweer kunnen bij gelokaliseerd worden, de twee kunnen vaak compatibel zijn naar werktuigen enz. Uiteraard moet de infrastructuur aangepakt worden.
  7. Tot slot is er de Oude Rijkswachtkazerne, een groot vraagteken waarom deze al jaren staat te verloederen in Petrus-stad … Hier kan de politie heen meent Stafke…

En wat dan met de gebouwen die er door het huidig beleid “nieuw gezet zijn met belastingsgeld? Wel men kan het huidige AC verkopen, politie bureau ook, zo worden de andere zaken gefinancierd en dus geen kosten voor de belastingbetaler.
Ook zou Stafke de winkelstraat aanpakken in overleg met de handelaars moet er meer te doen zijn tussen het station en de markt, de economie moet er floreren, nu is het een dooie boel… En een belangrijke vernieuwing (later) zou parking onder de vesten zijn met inrit ter hoogte van “Het (G)rood verzet richting De Roeve dus, dan naar links onder de grond parking onder de vesten zo ver men kan (met verdieping zelfs en lift ter hoogte café Kappelleke) , zo zal de hoogte ook al geen probleem meer zijn voor ouderen en in de ruimte kunnen ook garage verhuurd worden aan bewoners bv. Niet mogelijk zeggen sommigen want er zijn veel waterbronnen onder de grond. Zever zegt Stafke kijk naar het station van Halle, het ligt vlak naast het kanaal. Met de geboorde ronde betonpaal afsluiting diep in de grond kan er zelfs nooit schade zijn aan de woningen in de buurt. Gat boren beton erin en nieuwe paal er naast en daarna alle aarde ertussen weghalen, het kan met “goede wil” …

Zo nog even zeggen dat alles fictief is hé, mogelijke gelijkenissen zijn louter toeval !!!

Be a cat …


Ik heb veel fouten gemaakt…
Door steeds in de aanval te gaan tegen wie me pijn deed.
Ik moet nog steeds leren van katten. Katten gaan in de eerste plaats een gevecht ontwijken om te overleven. Wanneer men u slaat op de rechterwang, biedt dan uw linkerwang aan…
Geluk en vrede ligt niet in confrontatie maar in nederigheid …

Elke Vlaming kan in een container wonen…

Vandaag las ik dit in de krant. Al jaren ben ik van oordeel dat we anders moeten gaan wonen, alleen is de wetgever nog nooit een trendsetter geweest in dit soort onderwerpen. Daar waar politiek zich zou moeten mee bezig houden blijft een vacuüm. Iedereen heeft recht op wonen en dergelijke oplossing kan hier al of niet tijdelijk oplossing bieden. De grond kan al of niet je eigendom zijn, net als een blokkendoos kan je uw huis uitbreiden en je huis staat in een mum van tijd voor je klaar! We gaan nog wat verder, je kan je huis zelfs meenemen en op een andere locatie (in de wereld) gaan wonen!

Feit is dat overheden lang niet klaar zijn om mensen dit soort vrijheden toe te kennen en ik vrees dat er nog veel water naar de zee zal vloeien eer het zo ver zal komen…

Politici willen macht en controle over het volk, hun volk, ook economisch willen ze blijven geld verdienen op het volk. Bouwondernemers zijn een zeer machtige lobby groep binnen onze samenleving, ik zie daar ook weinig flexibiliteit in de nabije toekomst om “anders” te gaan denken. Uw huis in de toonzaal van de fabriek samenstellen met container elementen, het zal nog niet onmiddellijk aan de orde zijn. De bestaande “sociale woningcultuur” in Mastodons van appartementen of getto’s zie ik ook nog niet snel veranderen.

Het zou een mooie wereld kunnen zijn waar bewoning mogelijk gemaakt zou worden, op plaatsen door een “slimme wetgever” vastgelegd en waar de woningen, lees containers, op een paar uur weer weg kunnen zijn indien gewenst. Technisch is alles zeker haalbaar, alleen de hoofden van de Vlaming nu nog want hoe groter mijn status, hoe groter mijn kast van een huis, zit er goed ingebakken…

Hoewel, zet dan vijftig (Legoblok) elementen (containers) hé gasten en … Get a life … mvg, Raf.

Boudewijn wordt Bo…

Transgender hier transgender daar, joepie! Dat is tenminste wat we vandaag anno 2018 mogen meemaken maar ooit was het anders…
Boudewijn Van Spilbeeck zal vandaag (30/01/2018), zijn verhaal vertellen op VTM bij Catherine en net als Boudewijn ben ik 58 jaar dit jaar, maar niemand zal interesse hebben in mijn verhaal, of het verhaal van zes kinderen die heel lang “onbewust” het slachtoffer waren van iemand die met zijn “gender” identiteit worstelde.

 

Mijn verhaal begint toen ik in juli 1960 geboren werd als jongste van 6 kinderen. Als ik er nu op terugblik zag toen de toekomst er heel rooskleurig uit. We woonden in Sint-Denijs Westrem bij Gent en vader was daar een gekend en geliefd persoon als plaatselijke veldwachter, we woonden op het gemeentehuis, het dorpsplein. Vader Remy was voor zijn tijd ook vrij ambitieus en haalde het “brevet voor commissaris”. Zijn toekomst zag er goed uit want bij de aankomende fusies enkele jaren na mijn geboorte, zou hij commissaris van politie … geworden zijn. En: hij kon zelf behoorlijk goed voetballen naar het schijnt.

 

Moeder was een gewone vrouw, een vrouw die zes kinderen wou opvoeden aan zijn zijde en fier was op haar gezin, haar man. Ze werd geboren in Merelbeke en haar kijk op het leven reikte niet veel verder dan haar gezin, haar man, reizen bestond nog niet in die tijd en met zes kids was daar geen tijd noch geld voor. Plots veranderde haar leven echter drastisch, voor haar gebeurde er iets wat nooit meer zou goedkomen en voor haar gezin zou het ook nooit meer goedkomen. Het verhaal van zes kinderen die het slachtoffer werden van een outing, waar niemand mee overweg kon, de uitsluiting van zes kinderen en een vrouw uit de maatschappij…

 

We zijn nu zowat zestig jaar na datum maar als jongste telg van zes duikt het spook van mijn jeugd weer op na de “mooie” mediashow rond “Bo”. Ben ik boos op Bo en de media, nee, hoewel diep in mezelf nog steeds wat verbitterd ben, heb ik alles kunnen plaatsen. Met mijn verhaal wil ik andere mensen helpen, misschien zijn er nog mensen die worstelen met de gevolgen van een outing of slachtoffer werden van “transgenderisme”…

 

Of mijn verhaal volledig klopt met de werkelijkheid is moeilijk te achterhalen want mijn ouders hebben er nooit over gepraat, ik haalde veel informatie, dankzij één van mijn broers, omdat hij de enige was die zich er ooit om bekommerde.

 

Op een ochtend werd Remy wakker met zijn dienstwapen aan zijn hoofd gedrukt, het was zijn echtgenote die, hoewel zij niks van wapens kende, het wapen tegen zijn slaap drukte. Stel u voor wat door beide mensen hun hoofd moet gegaan zijn. Een politieman getraind en wetende wat “kon” gebeuren in de eerstvolgende seconden en een vrouw die plots ontdekte dat haar leven, haar gezin, haar status voor eeuwig de verdoemenis zou ingaan.

 

Moeder hadt ontdekt dat haar man … met vrouwenkleren rondliep of wou rondlopen dat is onduidelijk, maar in elk geval ze hadt het geheim van een man met een machtspositie, een status, ook haar status in het dorp, plots ontdekt! Het was een ramp, niemand weet wat er precies gebeurde maar met het wapen aan zijn slaap zei ze: “en nu gaat ge mee naar de pastoor vandaag”! “Ge gaat gaan biechten en vergiffenis vragen voor uw zonden”!

 

Daar moet het zowat op neergekomen zijn, de ultieme vernedering voor mijn vader en de wereld van moeder die instortte. Hoe kon één van hen voorspellen wat dat zou betekenen voor zes kinderen, een gezin wat ze samen op de wereld hadden gezet…

 

 

Vader nam de vlucht, nam ontslag want hij durfde wellicht het politie milieu waar hij zich in bevond, de maatschappij, niet meer onder ogen zien. Let wel, veel mensen denken dat dergelijke mensen, ik noem ze mensen met een “kronkel in de hersenen” homofiel of die neigingen zouden hebben maar dat is niet zo, ze voelen zich aangetrokken tot vrouwen alleen hebben ze iets van, ik wil ook vrouw zijn of dergelijke. Daar kan ik (gelukkig) niet over meespreken want ik ben “normaal” wat dat ook mag betekenen de dag van vandaag…

 

In elk geval toen vader zijn gezin in de steek liet en ook zijn job, werd hij van de éne dag op de andere een onverlaat, een bandiet, een onmens en kon hij niet overzien wat hem nog allemaal zou te wachten staan. Geld om een vrouw en kinderen te betalen, in die tijd was alimentatie nog een lachertje, dat was er al niet. Moeder moest verhuizen want de woonst was de woonst van de veldwachter en de politiek hadt al snel een opvolger klaar hoor, daar waren ze zeer snel in destijds en of het nu beter is?

 

Moeder probeerde her en der haar verhaal in stilte kwijt te geraken en aangezien ze dat niet wou of kon bij haar familie, was er de kerkgemeenschap zeker? Feit was dat ik op elf maanden oude leeftijd geplaatst werd bij mijn pleegmoeder, misschien een onverwacht lichtpuntje zonder ik het toen besefte dat wel… Via een non, waar moeder kon in de keuken gaan werken Sint Camilius in Sint-Denijs Westrem…

 

Mijn oudste broer was 12 of 13 ik weet het niet echt want een relatie onderling hebben we nooit gehad. Zes kinderen die plots geen broers, familie meer waren van elkaar, de band werd gewoon doorgeknipt. Vandaag de dag, zestig jaar later is dat nog steeds zo, onze broeder, zuster –liefde is er niet, we kennen hoogstens elkaar van naam en misschien tijdelijk in hoogste nood ooit, maar nooit was er liefde tussen ons. Ik heb één zuster en nu nog vier broers want enkele jaren geleden stierf één broer, uitgerekend dié éne met wie ik af en toe nog een beetje contact onderhield …

 

Mijn moeder was een stuk ellende wat achter bleef, ze kon haar tegenslag nooit verwerken, ik zag haar nooit gelukkig tot de dag dat haar “computer” stuk ging. Op latere leeftijd nadat ze aan iedereen gedurende 30-40 jaar het verhaal vertelde van haar man die haar liet zitten met zes kinderen, de smeerlap, de onmens, dement werd. Het arme schaap wist eigenlijk toen niet dat ze de tien beste jaren van haar leven zou krijgen…

 

Ik bezocht haar (heel) af en toe eens in de instelling waar ze verbleef, ze herkende mij niet hoor, ik kreeg iedere keer wel een andere naam maar nooit zei ze Raf tegen mij. Maar dat kon me niet schelen, het mooiste vond ik haar lach, eindelijk zag ik haar lachen, de verbittering was weg, we gingen samen een ijsje eten in de cafetaria en hoewel dat niet mocht vanwege haar suikerziekte, lapten we daar ons laars aan. Ik had voor het eerst een moeder die straalde, al was het maar omdat het ijsje haar smaakte en meer was er niet nodig om mij ook even gelukkig te maken.

 

De (al dan niet) lijdensweg tussen mijn prille jeugd, tot mijn zeven of acht jaar bij mijn lieve pleegmoeder Anna en de tijd bij de paters (waarvan er één niet van mijn lijf wou blijven), de ellende om zelf uit de stront te geraken, een eigen gezin op te bouwen, de rebel in mij, mijn eigen leven, mijn kind en nu mijn kleinkind… Ik vertel het later misschien maar nu moet ik even bekomen, herinneringen aan negatieve zaken, zoals drie jaar terug nog mijn kankerziekte, ik wil daar allemaal niet aan denken nu, mijn 17 jaar politiek, mijn werk … Pff jullie weten nog het einde niet maar één ding wil ik, leven nu en positief leven … terwijl ik nog helder van geest ben…

img_0305

Katten hebben mij recht gehouden op heden, omdat katten “echt” niet vals zijn hoor, ze kijken en voelen door je heen, geloof me, ze zijn fantastisch en hoeven niet te luisteren, naar niemand, ze zijn vrij en rebels, dat leerde ik van hen en dat maakt me vandaag echt gelukkig al de rest is bullshit, niet? Slaapwel…

 

 

2018 een nieuw rationeel jaar voor iedereen …

Het is een tijdje geleden dat ik iets heb gepost… Er is al zoveel zever, iedereen heeft intussen manieren gevonden om zijn mening te verkondigen en net dan wil ik liefst niet de massa volgen.

Ik ben geen Tibetaanse monnik geworden hoor maar toch. Een mens moet zich af en toe eens afzonderen en nadenken over wat ons nog rest. De wereld heeft gevaarlijke wereldleiders gekregen, de rijken worden rijker, de armen “talrijker”. Het is niet eerlijk maar als eerlijkheid het motto der menselijkheid zou zijn … dan zou het aardse paradijs wellicht uitgevonden zijn. Nee, nu hebben we computers uitgevonden en we zijn nog maar aan het begin van het “Big data” tijdperk…

Verkiezingen komen er aan op regionaal vlak en wat veel mensen niet weten dat de computers bij politieke analisten overuren zullen gaan draaien… Dit zal een uitgelezen moment worden om uw visie op politiek, het leven in kaart te gaan brengen. De winnaar van de komende verkiezingen zal ongetwijfeld diegene zijn die het meest van u kon verzamelen in zijn computer bestanden, geloof me maar.

Welke kleur van ogen, haar, welke winkels, welke verenigingen, uw werk, uw ambities, uw kinderen, uw auto, uw boetes die je ooit mocht ontvangen, uw inkomsten, uw familie, uw geaardheid of uw mening over deze maatschappij , een “big data” computer brengt het in “No-time” allemaal in kaart en gaat er met verschillende algoritmes onmiddellijk mee aan de slag.

Er staat ons nog wat te wachten want wees nu eens rationeel en denk eens samen met mij mee: je bent stinkend rijk en wat koop je nog met je geld wanneer je al kakt op een gouden toilet? Wanneer je dan ook nog iemand kunt betalen om je poep af te kuisen is ook dat op den duur gewoontjes, niet?

Maar wat als je de toekomst kon controleren, alles controleren en macht over hebben is de ultieme droom van mensen die niet meer weten wat met hun geld aan te vangen… En het eerste wat je dan moet kunnen uitkopen zijn politici…

Het zijn altijd ambitieuze mensen, mannen en vrouwen die, misschien eerst met de beste bedoelingen, maar al snel ingepakt worden en dan resoluut kiezen voor status, geld, macht over anderen. Politiekers zijn niet slecht bij aanvang, ze worden slecht, ze worden pionnen van het kapitaal, ze leiden aan normvervaging omdat ze hun normen als heilig gaan beschouwen…

Sommigen eindigen op het eind eenzaam, sommige in de vaart en nog anderen slagen er in van hun kinderen nog grotere macht-monsters te maken maar allemaal hebben ze één ding gemeen: ze kennen geen emotie maar denken “rationeel” en alleen zo slagen ze er verder in ook in 2018 hun kapitaal weer te verhogen…

Mijn nieuwjaarswens aan jullie in 2018 is dan ook wees rationeel en kies voor de minderheid, de zwaksten en ik heb daarom persoonlijk weer gekozen voor katten, ook in 2018 ga ik verder op dat elan…

Vinden jullie dat stom terwijl de wereld vergaat, wereldleiders gekker en gekker worden, jullie dagelijks stress oplopen door in file te gaan staan, mee de economie doen groeien uw belangrijkste doel is ?

Ik maakte mijn keuze want hoewel ik niet mee doe met geen enkel clubje, religieus of ander, katten staan alleen, hebben geen roedel instinct , ze zijn rationeel, ik zal de leuze van “je zus” verder hoog en rationeel in het vaandel dragen dit jaar : WAT GIJ VOOR DE MINSTEN EN DE KLEINSTEN ONDER ONS DOET, DOET GIJ VOOR MIJ…

Katten in 2018 dus! Groetjes de katman.

Wees rationeel in 2018 🤗

Een terrorist was ooit een lieve baby.

Weer een pak mensen laten het leven na een laffe aanval van terroristen in Barcelona. (17/08/2017). Het zoveelste geval want er lijkt geen einde aan te komen. We leven in een “curatieve maatschappij”, ooit zei een gekend Belgisch politieker, “we zullen de problemen oplossen wanneer ze zich stellen”. Daarom vrees ik, met opnieuw een boutade van een gekend overleden politieker, “dat het einde van de tunnel nog lang niet in zicht is”.

Zorgen-over-internationale-crises-en-terrorisme

De clash tussen rijk & arm zal ervoor zorgen dat er in de toekomst steeds mensen blijven balanceren tussen “goed & kwaad”. Trouwens is er überhaupt wel een definitie van wat goed of kwaad is? Een zoveelste rijke die zijn kapitaal erfde van vader op zoon en waar de voorouders, liefst meer dan twintig miljoen mensen vermoorden, heeft vandaag “blauw” bloed… De zoveelste in Molenbeek opgegroeide arme, die zijn ouders dagelijks hoorde vertellen over het mooie land waar ze vandaan kwamen en hun samenleving waar iedereen alles voor elkaar belangeloos deed. Die arme jongen voelt zich nergens thuis want hier is hij vreemde, maar ook in het land van zijn ouders is hij een niemand, hij voelt zich een mislukkeling. Plots krijgt hij de kans “iemand” te zijn, ze stoppen hem een wapen in de hand en Mohamed wordt soldaat…

Ik besef maar al te goed, als Vlaming dan, wat het is door de maatschappij op kant te worden geschoven, het gevoel constant gebruikt te zijn, het gevoel er toch nooit bij te horen, de haat die groeit tegenover hen die het systeem in de hand trachten te houden, de “Petrussen” (uit de bijbel), die nooit te vertrouwen zijn, maar wel op handen worden gedragen door hen die niet beter weten…

Als Baby wordt je nooit slecht geboren weet je, wetenschappelijk is al meer dan eens aangetoond dat genetica amper het verschil maakt tussen “goed of slecht”. Bij dieren en dat zijn wij ook, is het mogelijk een “zeer gevaarlijke” pitbull met een hamster, een kat, een vogel, in liefde te laten opgroeien en samenleven. Nature versus Nurture of de afkomst en de opvoeding van een dier of mens…

Zolang wij mensen die klappen krijgen (soms tijdelijk), nog meer met de vinger gaan wijzen, zolang we muren bouwen rond de zogenaamde “goede” mensen, zolang we hen alle krediet geven en diegenen die het minder goed hebben blijven culpabiliseren en stigmatiseren, zolang zullen er misnoegden, rebellen, anarchisten, terroristen zijn. Het zijn mensen die absoluut niks meer te verliezen hebben, geen enkel normbesef van de zogenaamd “goede” mensen kan hen tegen houden. Ze zullen koelbloedig en berekend en ook willekeurig blijven toeslaan, net zo onvoorspelbaar of de maatschappij die hen gecreëerd heeft…

Wanneer ik dan terug naar de dieren kijk weet ik dat er maar één oplossing is en dat is heel veel liefde geven, dag op dag opnieuw en zo heb ik ooit een zwerfkitten, waarvan het oog was uitgebeten door een hond gered op het jaagpad van de Dender. Hoewel de dierenarts haar amper overlevingskans gaf, stierf ze liefdevol in mijn armen na … 17 jaar. Het was een lange weg om vertrouwen op te bouwen met dit gekwetste dier, jaren van vrijheid geven en loslaten maar toch af en toe waar mogelijk een beetje liefde geven. Naarmate de jaren verstreken groeide het vertrouwen van het zwarte katje met één oog. Ik zocht naar oorzaken van haar verdriet, haar wantrouwen in vreemden, mensen, dieren. Ik zocht hoe ik haar kon begrijpen en stelde mij toegankelijk, niet met getrokken wapens op. Ik werd nooit ontgoocheld en herinner me haarfijn hoe ze zacht spinnend ervan hield op mijn borstkas te liggen en me aankeek met haar één oogje.

Misschien zie ik ook nog steeds de beelden uit mijn jeugd op den boerenbuiten, waar men kittens in een jutten zak stopte om ze vervolgens “dood” tegen de muur te slaan… Ik weet niet moest ik niks meer te verliezen hebben of u mij ook niet zou moeten vrezen …

b3acb3a141832b059266ce8ef7d30d04--skin-colors-colours

Zolang mensen houvast hebben, een schouder om op te huilen, zolang zijn ze gecontroleerde projectielen, maar niemand zal er ooit in slagen een ongecontroleerd projectiel tegen te houden, noch macht, noch geld zullen terrorisme tegen houden …

En vergeet nooit: een terrorist was ooit een lieve baby.  

Tachtigplussertje pesten in het verzorgingshuis

Treitergedrag ouderen
Dan ben je 80-plus, woon je in een verzorgingshuis, gevangen in een onwillig lijf of in een verwarde geest. Gepest door medebewoners, uitgelachen, buitengesloten. En je kunt niet weg. Dit is je laatste halte. Je kunt alleen maar lijdzaam de rit uitzitten.
(Citaatrecht artikel 15a – uit de krant van 29 juli 2017 –Brabants Dagblad)

Op vraag van één of andere (debiele) Hollandse reporter die mij via mail een bedreiging stuurde, zie verder, zal ik het volledige artikel, wat u overigens vrij kunt lezen, zie bronvermelding, verwijderen, zo is die halfgare ook tevreden.

Ondanks het feit dat u verwijst naar de bron Brabants Dagblad beschikt u niet over de rechten van het artikel en is doorplaatsen niet toegestaan.
Indien u het artikel niet verwijdert zijn wij genoodzaakt u een rekening te sturen.

Met vriendelijke groet,

Arno Heesakkers
Algemeen verslaggeefster

Respect voor katten

Hoe meer ik geconfronteerd word met verhalen van katten, hoe meer ik hen bewonder… Zo recent het verhaal van een Griekse zwerver. Die maanden terug een zwaar auto ongeval overleefde. Kaak gebroken volgens dierenarts. Mensen die hem adopteerden vragen mijn hulp voor een 'gedragsprobleem', hun kat slaapt alleen maar 23 uur per dag en ligt liefst alleen.

Katten zijn fantastische meesters in het verbergen van hun pijn weet je. Ze kunnen zelfs hun eigen wonden helen door te rusten, te spinnen van en voor de pijn. In de natuur mogen ze geen zwaktes tonen of ze zijn een vogel voor de kat of liever omgekeerd. Het zijn mijn goden, lijden in stilte zonder aandacht te vragen en toch overleven. Niemand kan mijn liefde voor katten begrijpen maar laat dit alvast een hint zijn.
Fantastische wezens zijn het, katten!

Katten zijn meesters in het verbergen van pijn.

Macht…

Macht is de invloed die een persoon, bedrijf of organisatie heeft op anderen. Als iemand macht heeft, doen andere mensen datgene wat hen wordt opgedragen. In sommige gevallen is de macht in handen van één persoon of één groep, er is dan sprake van een dictatuur.

Mensen stemmen hun gedrag af op iemand die ze bewonderen. Die persoon haalt zijn macht uit zijn charisma of uit identificatie. Deze macht is gebaseerd op emotie. De machthebber verkrijgt er de absolute macht mee.

Iemand die namens iemand anders macht uitoefent moet nooit aan zichzelf denken, maar altijd aan het belang van zijn eigenlijke machthebber. In politieke termen is dit dus zijn kiezer, het volk.

Vaak zien we bij machthebbers mensen met een sterk narcistische inslag en al sinds het begin van de mensheid komen we mensen tegen die proberen in de gunst te komen van de machthebber. Machiavelli noemde hen de vleiers of de ziekte van de hofhouding, want als je mensen echter toestaat kritisch te zijn loop je het risico aan respect te verliezen. Maar als niemand je een spiegel voorhoudt bega je snel de fouten als in het bekende sprookje “De nieuwe kleren van de keizer”… Waarbij een kleermaker handig gebruik makend van het narcistische karakter van de keizer, hem op den duur poedelnaakt laat rondlopen, terwijl hij hem wijsmaakt dat de keizer de duurste gewaden draagt …

Vele leiders omgeven zich met ja-knikkers, hun narcistische karakter hunkert immers naar erkenning. Daarnaast zijn machthebbers vaak onzeker over hun macht en invloed vanwege de aanvallen daarop door anderen, daarom zoeken ze naar loyale mensen in hun omgeving.

Tot zover mijn schot voor de boeg “2018”, want ik zie dat de huidige machthebbers in Vlaanderen al volop bezig zijn met hun geschut in stelling te brengen, de verkiezingen komen er weer nog eens aan.

Mijn eigen bedenkingen ga ik achterwege laten want ik ben ervan overtuigd dat ze er zeker door gaan komen, alleen zal het nog minstens tien jaar duren… Een katman werkt op kracht en die is niet te stuiten …