Wie interesseert zich nu in katten…

Het is iets wat ik vaak moet horen en ik wil mij ook niet verantwoorden, er is er naar het schijnt maar één die mij ter verantwoording “mag” roepen, niet?

Maar kent er iemand onder u een “verwaarloosde katten park”, een groot attractie park , met ingangsgeld, waar met veel égards de katten worden ten toon gesteld? Zoiets als Pairi Daiza, waar Marc Coucke ‘onder het mom van dierenvriend’ zijn zakken vult… Bestaat er zo een park voor de kleinsten onder ons, de katten? NEEN! Ik hoor uw uitleg al: katten zijn zelfredzaam, katten zijn verwend, katten hebben niemand nodig… Of hoe narcistisch en egoïstisch mensen kunnen zijn…

Er is bijna geen deftig onderzoek naar huiskatten, naar vogels wel, want ook dat klinkt mooi op een visitekaartje van de bioloog… Er zijn er zelfs die hele columns krijgen in “de knack” omdat zij de waarheid in pacht hebben, katten zijn moordenaars, katten zijn in hun ogen niks waard. Het is ook aangenaam om als bioloog te kunnen aantonen dat je in Afrika 15 jaar wilde dieren hebt mogen bestuderen, anders is, wanneer je stelt, ik bestudeer huiskatten… Wie heeft daar nu een boodschap aan ,niet?

Wel, ik ben het er niet mee eens en zal dat nooit zijn. Er is maar één uitleg voor en die haal ik voor één keer uit de bijbel als niet gelovige: “wat gij voor de kleinsten onder ons doet, doet ge voor mij” – En dat is mijn uitgangspunt! Ik sta vrijwel alleen met mijn visie, ook dat weet ik, maar ik ga door, zo was ik, zo ben ik. Nooit mee met de massa, maar overtuigd van mijn doel.

De kattenhaters zijn wellicht vergeten dat zij er NOOIT waren geweest mocht de kat er niet geweest zijn in de Middeleeuwen , de periode van de “donkere” pest! Toen ik dat een tijdje geleden aan meneer Dirk Draulans vertelde … hadt hij ineens weinig tijd, gij moest naar zijn kinderen … Even daarvoor moest hij nog eens voor een volle zaal kattenvrienden van leer trekken, hoe gevaarlijk katten wel waren voor het natuurlijke biotoop van vogels…

Pff wat een nep-persoon met narcistisch kantje, hij is de referentie en hij weet wat juist is… Om ministers van dierenwelzijn te overtuigen uw zever te mogen verkondigen in een zaal vol kattenvrienden… moet ge verdomd goed zijn in “zelf-prostitutie”. En beste Dirk, ik kan het weten, want ik was ooit ook in dat circus verzeild …

Mijn geloof in katten is misschien dwaas in jullie ogen, maar één ding moeten jullie beamen: ik ga niet voor de gemakkelijkste weg, de populistische, sympathieke weg! Ik krijg geen steun van Marc Coucke van BV’s, van de staat, ik vecht helemaal alleen, of toch: een paar mensen rondom mij geven me naast de katten, extra energie, waarvoor mijn dank.

Bij mijn weten ben ik de enige die zowat “ZEVEN” jaar extra studies deed om… er NIKS mee te verdienen, VOOR GEEN ENKEL PERSOONLIJK BELANG! Zelfs de heren van de staat verklaren mij gek, daarom dat ze, tevergeefs voor hen, mij meermaals al lastig vielen. Ook de jaloerse mensen rondom mij, die niet begrijpen waarom een dwaas zich belangeloos inzet voor katten…

Maar helaas voor hen beseffen ze niet dat hun “negatieve aandacht” (gekend leerprincipe), OOK aandacht is en mij net energie heeft, de energie om door te gaan. Doorgaan doe ik, of je moet me letterlijk van kant maken, anders vrees ik het ergste voor jullie mensen:
IK ZAL BLIJVEN VECHTEN VOOR DE ALLERKLEINSTEN ONDER ONS, DE KATTEN!!! 

VZW moeten geldstromen prijsgeven.

Het is niet van mijn gewoonte maar soms moet ik eens ventileren of noem het gerust “vuil spuwen”. (nav dit artikel)

Eind 2015 zijn we uiteindelijk gestart met onze iVZW Kattenadvies. En een tien maand later hadden we al een inspecteur van Economische zaken over de vloer, op anonieme klacht van … Wellicht een gefrustreerde en jaloerse laffe tik, ik vermoed uit het Geraardsbergse, iemand die dacht we gaan die eens pakken met zijn schunnige vzw-ken…

Enkele maanden later waren de belastingen moeilijk, telkens werden de zaken na doorzicht van ‘gelukkig sommige verstandige mensen binnen diverse diensten’, tot spijt van wie het benijd, verticaal geklasseerd. Maar dat brengt wel stress mee, stress voor mensen die met oprechte bedoelingen werken , stap voor stap, millimeter voor millimeter verder kruipen om een project te doen slagen, om een droom voor alle katten wereldwijd en baasjes waar te maken.
Ik heb altijd een open boek willen zijn en dat zal ik blijven, ik heb nooit mensen bestolen, belogen of misbruikt, wel het tegendeel. Ik heb niks gekregen, noch mogen erven en geen banken overvallen en geen lotto’s gewonnen…

Wat ik wel deed: ik leerde dertig jaar geleden iemand kennen die ook zwarte miserie had en samen hebben we ons uit de ellende gewerkt. Ipv jaarlijks op vakantie te gaan en uitstapjes, staken wij ons in de schulden, samen. We werkten hard en waren slim in aankopen en inzichten in de evolutie van onze maatschappij, we verkwisten dus niet, nu nog niet.

En dat voor iemand die op 11 maanden oude leeftijd gedumpt werd (als een kitten) door zijn ouders en nooit cadeaus kreeg, ik ben fier op mezelf beste mensen.

En nu voor de jaloerse mensen die zich afvragen waar onze vzw zijn geld haalt? Wel we hebben intussen enkele “oprechte” leden van onze vzw die bereid zijn ons te steunen met 60 euro lidgeld en ja soms zijn er uitzonderingen zoals mijn vriendin, die ons een mooi bedrag steunde. We trachten ook inkomsten te genereren op andere manieren maar voor alle afgunstige mensen, hier een kleine opsomming van eigen investeringen in ‘mijn’ project, mijn droom…

Meer dan 10 jaar geleden werd ik voor de zoveelste keer bedrogen door mensen, werkelijk bestolen zelfs, ik ga er niet dieper over in, ik heb het overleefd… Ik heb zelfs sinds 2014 nu, kanker mogen overleven.

Wel heb ik toen naar aanleiding van mijn katertje, nu op zijn veertiende leeftijd, pas echt beseft dat de enige oprechte liefde, het enige wezen op aarde, die mij nooit bedroog, een dier is. En dan nog een zeer klein katje. Ik had nood aan eerlijkheid en was zodanig gefascineerd door dit dier dat ik besloot 3 à 4 jaar naar Veenendaal in Nederland te rijden heen en terug meer dan 520 km en her en der extra seminaries te gaan volgen over katten. Kostprijs zo’n slordige 10.000 euro, reken zelf maar ZES modules aan 1000 en meer euro’s, brandstof, verlof uren en de extra seminarie kosten in binnen en buitenland.  Bij de oprichting van onze iVZW besloot ik een auto te kopen die moest passen bij onze doelstellingen, beste jaloerse anonieme verraders, ik kocht hem van eigen centen en niet aftrekbaar van zogenaamde schunnige activiteiten (volgens jullie zieke geest).

O ja en ik zat 17 jaar in de politiek, ben ik daar rijk van geworden??? Nee, ik had enkel verkeerd gegokt want ik dacht de maatschappij verder te kunnen helpen met de ideeën die ik soms heb, maar dat werkte niet, ik pas niet in een mensenwereld vrees ik.

En ik ben nog vergeten dat ik drie jaar cursus volgde bij Syntra, twee jaar in Aalst en één jaar in Roeselare dat ik deze lessen met de hoogste onderscheiding afgewerkt heb, liefst meer dan 91% en daarmee wellicht als oude student, zeer veel respect kreeg, zeker van mijn laatste examinator in Roeselare, die mijn eindwerk echt bewonderde, ik mag mij Marketing & Sales Manager/Consultant noemen met de grootste onderscheiding en allemaal voor mijn levensproject ,voor katten… De onkosten van die drie jaar moet ik die nog meerekenen meneer of mevrouw de anonieme?

Wel als je alles bij elkaar neemt mag ik gerust stellen dat IK zo’n slordige 50.000 euro, zelfs iets meer investeerde in mijn droom Kattenadvies iVZW en ik hoop dat het binnen 100 jaar iets mag zijn waar mijn nooit meer naast zal kijken, ik zal er niet meer zijn maar katten zullen er wel bij varen en dat is de bedoeling, NIK MEER NIKS MINDER!

En beste overheid, beste jaloerse afgunstige lafaards, RAF en de katten hebben KRACHT en dat is iets anders dan jullie macht! Kap mijn hoofd af en nog zal mijn geest blijven verder werken, in de vorm van vele mensen die van dieren houden, vele mensen die meer en meer van zich laten horen want >>> Wie de kleinsten onder ons niet respecteert is niet waard te leven, hij of zij zal nooit rust vinden, nooit het echte geluk ontmoeten, de eenvoud, het relativeren.

Katjes zijn eerlijker dan mensen
Mijn leven voor jullie, de kleinsten, de oprechtsten!

Een dier heeft geen tekst nodig zoals hierboven om aan te tonen dat hij niks te verbergen heeft, om aan te tonen dat het oprecht is, ik wil zo een dier zijn.

It just never ends…

Terrorisme is een plaag! Dat is waar, daar zijn we het allemaal over eens intussen maar wat als… Wat ik hier schrijf is niet onderbouwd en mag u gerust als fantasie en hersenspinsels aanschouwen alleen … Denk er gewoon eens over na…

De eerste terroristen “Al Qaida” werden gefinancierd door Saudi-Arabië. Osama bin Laden was de eerste gekende terrorist en niet toevallig afkomstig uit één van de rijkste Arabische families ter wereld… Intussen zijn we aan de tweede versie van het ‘islam’ terrorisme IS. In het westen hebben we de gewoonte aan symptoombestrijding te doen. Is er een terroristische aanslag gaan we onmiddellijk de veiligheid opvoeren, de bevolking bang maken maar ook isoleren. De eerste simpele burger die een stap verkeerd zet, zal voortaan gevolgd worden en misschien binnenkort … en volg-chip ingebouwd worden…

Laat dat nu precies de fatale neveneffecten zijn van het terrorisme, het beperken van vrijheden van de gewone man of vrouw in de straat. Mijn fantasie zal misschien op hol slaan maar wat als… Terrorisme gewoon het zoveelste instrument is van het groot kapitaal (lees de Arabieren), om de controle over de wereld (terug) te krijgen…

Olie begon en begint te slabakken, de wereld denkt aan alternatieven en sinds die nieuwe gedachte bloeit het nieuwe terrorisme. Dit gebeurt onder onze ogen door personen te rekruteren binnen onze westerse maatschappij, meestal hen die zich verkeerd begrepen voelen, zij die zich niet thuis voelen binnen een land, een gemeenschap. Maar nu zoeken we naar oorzakelijke verbanden en dat doet een Westerse maatschappij nooit, ze reageren steeds: “we zullen de problemen oplossen als ze zich stellen”, een gezegde van een overleden groot Belgisch staatsman en niet van mij dus…

Dat weten ook de zeer intelligente Araben, ze zijn altijd al meesters geweest in mensen misleiden, verschalken en manipuleren, denken we aan de kromzwaarden uit de geschiedenis. Met geld hebben ze de thuislozen overhaald, financiering van een godsdienst door er frasen uit te halen die van toepassing waren in de Middeleeuwen… En hun plannetje lukt, ze hebben de wereld langzaam maar zeker vast in hun greep. Door angst en verdeeldheid te zaaien door ‘Islam’ tegen de wereldgodsdiensten uit te spelen, door Europa tegenover Azië, Amerika uit te spelen, heel subtiel en zonder enige verdenking op hen…

Wel het tegendeel, want onze sporters worden als helden verwend in Dubai, onze politiekers zitten samen aan de tafel met hen, we krijgen werk van hen, onze baggerboten zijn hen van dienst, ze zijn onze beste economische troef ooit…

Onderwijl zijn ook onze lokale machthebbers in hun nopjes, onze politici. Nooit eerder heeft de werkman, het plebs, zo zwak gestaan als vandaag. Socialisme is dood, lang leve de rechtse partijen! Zij die ons wijsmaken dat we overal slimme camera’s moeten plaatsen, dat we op elke hoek van de straat gewapende militairen moeten staan hebben, dat zelfs non-profit organisaties geen flyers meer mogen uitdelen in naam van de veiligheid. Dat burgers moeten tevreden zijn met elke vorm van bewaking die hen momenteel boven het hoofd hangt… De simpele oplossingen en het plebs volgt, kijkt lijdzaam toe, sluit zich op, durft niet meer op vakantie gaan over heel de wereld, maar gaat opnieuw naar de kust in eigen land…

En laat dat nu net de bedoeling zijn van het grote kapitaal, onze rechtse politici… Binnen enkele jaren gaan zij wel op reis naar waar ze willen maar zal het plebs het niet meer durven of zelf mogen zonder hun toestemming…   Wie geld heeft regeert deze planeet, zo is het altijd al geweest en de weelde van het plebs is zo breekbaar, zo fragiel…

De vraag wat wij er kunnen tegen doen … doet mij huiveren want ik vrees, ik vrees voor onze kinderen, onze kleinkinderen … Amen.

NB: Elke gelijkenis met onze huidige toestand of maatschappij is louter fictief of verzonnen uit veiligheidsoverwegingen.     

 

Pepé is nooit alleen…

Vier maanden in een Spaans bergdorpje verblijven kan u ook iets bijbrengen…
Hier in Vlaanderen ken ik nogal wat “singels”. Veel singels voelen zich eenzaam, ze hebben niemand rond zich en de eenzaamheid maakt hen ongelukkig…

Al snel voelen ze zich door iedereen verlaten, opzij gezet en sommigen zien alleen nog het geluk van anderen. In stilte benijden ze hun medemens, ze worden sarcastisch, kritisch tegenover alles en iedereen. Ze denken: waarom moet dit mij gebeuren, ik ben een sukkelaar, een verliezer binnen deze maatschappij. Vaak brengt (verborgen) armoede nog meer ongenoegen met zich mee, ze dromen ervan op reis te gaan, te gaan dineren op restaurant, iets nieuws aan te kopen…

Aan al deze eenzame mensen wil ik mijn verhaal vertellen, het verhaal van PéPé uit een klein Spaans bergdorpje – Ter info pépé bestaat echt, het dorpje ook.

Intussen ken ik pépé al enkele jaren, maar recent kon ik hem beter leren kennen… Pépé zie je overal, hij wandelt door het dorp, maar ook in de omstreek van het kleine dorp. Allez, eigenlijk wandelt pépé niet zoals wij het wandelen kennen, wij zijn precies allemaal door een haas verwekt bij het wandelen, pépé niet…

Pépé gaat heeeel langzaam, langzaam met zijn wandelstok verder. Iedereen die hij ziet geeft hij een vriendelijk “Beunas dias, beunas tardes en misschien ook Beunas noches”, maar laat op de avond zie ik hem niet meer. Iedere persoon met wie hij een praatje kan maken, is hij er klaar voor. Veel versta ik niet, want pépé is Spaans en mijn talenkennis is (nog) niet schitterend. Maar pépé spreekt ook een paar woorden Frans, hij zou daar nog gewerkt hebben…

Pépé is door iedereen gekend en geliefd, zijn leven, zijn geschiedenis is wellicht door weinigen (nog) gekend, maar hij intrigeert, hij is leuk om mij te praten, hij dringt zich nooit op, hij verveelt je nooit. Ter info: pépé wandelt per dag zo’n 20 tot 25 km ver en …
IS ZESENNEGENTIG (96) jaar oud …

Misschien een boodschap aan allen die zich éénzaam, verlaten, miskend, misnoegd voelen… Neem een voorbeeld aan deze fantastische man, die op mij een zeer grote indruk heeft gemaakt … Dank u pépé voor uw geschonken wijsheid, voor uw waardigheid, voor uw kracht, voor het mysterie… wat u wellicht zult meenemen in uw graf…

Kerst & Nieuwjaar…

Voor vele mensen is dit de periode van geluk, liefde, gezelligheid, pakjes, geschenkjes, het gezin. Maar deze periode heeft ook een donkere zijde. Het is de kant van kerst en nieuwjaar die je liever niet zou meemaken. Ik noem ze sinds een aantal jaren ‘rogeeekens-tijd’.

Waarom? Wel Roger was een buurman, werd een goede vriend en nu is hij er niet meer… Roger besloot zijn gezin achter te laten en overleefde de kerst niet… Misschien was Roger wel te veeleisend van zichzelf, van het leven. Misschien was hij ontgoocheld in het leven, in de mensen rondom zich, in zijn eigen leven. In ieder geval denk ik jaarlijks aan hem terug, toen hij enkele dagen of zelfs uren voor zijn dood, plots, aan mijn deur stond, hoewel ik hem jaren daarvoor wat uit het oog verloren was.

Mensen zien mij vaak als een ‘loco’ of zelfs loco-loco en niet alleen hier in Spanje en weet je … ze hebben nog gelijk ook. Aan mij is er ongetwijfeld een hoek af… Die hoek is er af door het leven, de voorbije periode en ik zeg duidelijk voorbije … Sinds ik leren genieten heb, door naar mijn kat te kijken voornamelijk, door van hem te leren, want hij is mijn grootste mentor, heb ik ook negen levens gekregen, net zoals katten. Let wel: ik kan morgen plots sterven maar, sindsdien geniet ik 9x meer… 9x meer dan die donkere tijden waar ik ooit zelf in zat, die tijden, die ik uit mijn “korte geheugen” heb gewist, die zaken die mensen triestig maken… Ook ik lag ooit 36 uur in coma omdat ik ‘het niet meer zag zitten’. Ook mijn leven werd met kanker bedreigd, ook mijn omgeving werd een vijandige omgeving waar ik mij niet meer thuis voelde… Het zijn allemaal zaken die ik achter mij laat nu en in de toekomst, geen berg, geen probleem is groot genoeg om niet door een kat te kunnen worden aangepakt.

Een mens heeft veel beproevingen in zijn leven, oneindig veel en hoe meer hij of zij er gehad heeft hoe mooier het leven kan worden. Bedenk in donkere tijden, voor velen in deze kerstperiode, dat het altijd veel erger kan zijn, dat jouw problemen enkel beproevingen kunnen zijn opdat je moet leren… Leren van het leven genieten en relativeren. En er mag gerust een “hoek van jou zijn”, je mag jouw ’tijdelijke” onzekerheid altijd verbergen achter een clowns-masker,  achter humor. Je hoeft niet met je innerlijke verdriet naar buiten te komen, je moet niet perfect zijn, want weet dat diegene die zich om je heen bevinden ook niet perfect zijn, niemand is perfect…img_6776

Behalve katten dan voor mij, alleen zij zijn perfect en ik geniet van hun verschijning, van de manier waarop ze zich door niemand in de luren laten leggen, dat ze zich door niemand laten commanderen, dat ze innerlijke vrijheid kennen en ook uitstralen. Dit zijn echt super wezens en hebben mij alvast door alle ellende heen, het leven in al zijn eenvoud leren kennen. We hoeven echt niet allemaal de mooiste, de beste, de liefste, de perfecte te zijn. Laat ons genieten met de beperkingen, de gebreken die we hebben, leer leven met de kritiek van anderen, zij die menen dat perfectie nodig is om te overleven, zij die menen dat ze moeten beter zijn, moeten presteren, geloof hen niet want ook zijn “hebben een hoek af hoor”… Ze kunnen het misschien tijdelijk beter maskeren maar ooit valt ook hun masker af. Geniet van de kleine dingen, wandel, dat kost geen cent en je ziet zo veel om je heen. Lach met jezelf maar nooit met anderen, want elke lach met een ander komt als een spiegel , terug, terug in je eigen gezicht. Laat de mensen denken dat je gek bent, meestal zijn ze dan tevreden over zichzelf en geloven ze dat zij beter zijn, dan ben jij geen bedreiging voor hen.

Leef geniet en maak het beste van jouw levens,
soms verlies je er ééntje maar kijk om je heen en er liggen ook voor jou, ongetwijfeld, NEGEN LEVENS BINNEN JE BEREIK!
Mag ik (als katman), jou en jouw dierbaren een fijne kerst en nieuwjaar toewensen.

Online bestellen…

Ik was in 1984 wellicht één van de eerste die “geloofde” in het nieuwe computer tijdperk. Nog voor ms-dos er was was ik “bezig” met computers van die tijd. Ik werd zelfs uitgelachen want computers was iets voor klein kinderen… Intussen kreeg ik gelijk, maar elk gelijk heeft zo zijn keerzijde. Ook was ik ongetwijfeld één van de eerste die bestellen online handig en zelfs ecologisch vond. Maar ik begin te twijfelen aan dat laatste. Recent werd ik voor 6300 euro bestolen online en ik moet toegeven “Worldline” heeft uiteindelijk de toestand rechtgezet waarvoor dank!

Vorig weekend wou ik nog maar eens iets bestellen online. Ik bestel een pak van 40 kg en daarbij een doosje van amper 30 gram en bij een andere firma “Nespresso” bestel ik 200 koffiepads, omdat ik ze lekker vind 😉

Nespresso
Nespresso

Bij Nespresso staat op de site:  voor 23u besteld s’anderdaags geleverd … Vrij snel krijg ik een bevestiging van mijn betaling en een track en trace code . De dag daarna … Zie ik dat het pakket op depot Mechelen is aangekomen. Een paar uur later merk ik dat het pakket in depot Flémalle is aangekomen? Ik dacht al dat klopt niet, want normaal moet dat Aalter zijn … Maar ik wacht tot 22:00 (het laatste moment van levering) en stuur een mail naar dépot Flémalle en Nespresso… Nog geen vijf minuten later merk ik op de T&T dat pakket verkeerd werd afgeleverd … TERUG DUS > RICHTING Aalter. In de voormiddag mailtje van Nespresso met de gekende marketing-truk > sorry en als blijk… bij uw volgende bestelling een doos koekjes pfff (alsof ik daarop zat te wachten)

Tweede levering (zelfde dag geplaatst), vergaat het iets straffer nog bij leverancier “Medpets” en opnieuw zelfde koerierbedrijf DPD …

De dag waarop de bestelling zou geleverd worden komt de koerier langs met… een heel klein doosje (hij moest er zelf om lachen) van … 30 gram. Ik open dit en … de pak van 40 kg ontbreekt dus, wel een brief waaruit ‘onduidelijk’ blijkt dat het om een vervolgbestelling gaat… Ik dus mailtje naar Medpets om toch maar zekerheid te hebben en ja … schermafdruk-2016-10-14-10-21-33Krijg sjabloon reactie met op het einde “hopend u voldoende te hebben geïnformeerd” , reactie waar ik het sch..t van krijg nb… De rest van de zending werd zo’n vier dagen later geleverd, een dag voordien opnieuw een T&T code …

Mijn conclusie: als oprichter van een internationale piepkleine VZW heb ik liefst 60 blz uitgeschreven (als eindwerk M&S manager consultant) waarbij ik voor mezelf de 3 P (People-Planet-Provit) zeer hoog in het vaandel draag. Dus stel ik mij dan ook de logische vraag bij het online bestellen: zijn deze bedrijven überhaupt wel bezig met milieu of beweren zij dat wel maar is er nergens controle. Hierbij een vorige anekdote met Nespresso waarbij de koerier het niet nodig vond de recyclage capsules op te halen en ofwel ik ze naar een Kiala punt kon brengen ofwel er speciaal een nieuwe koerier werd verzonden naar mijn adres… schermafdruk-2016-10-14-10-21-02Maar DPD is echt wel bezig met de derde P (PROVIT), dat is duidelijk. Waarom houden bedrijven zich alleen maar bezig met hun winst en nooit met hun “Ecologische voetafdruk” dat is mijn vraag? Je hoeft echt geen groene jongen te zijn om te beseffen dat dit KORTE TERMIJN DENKEN is en vroeg of laat op onze hoofden zal terecht komen… Hoeveel “White Van Men” hebben de autostrades, de wegen onveilig gemaakt voor mijn “online” bestelling ? Hoeveel vervuiling heb ik hierdoor in werking gebracht , was ik gewoon niet beter naar de handelaar om de hoek geweest ?

Nee, we moeten duidelijk nog onze visie bijschaven en zeker niet alleen als consument maar ook als bedrijf, want winst alleen zal jullie niet redden vrees ik, de katman.

Was dit voetbal EK saai?

EK2016Graag kijk ik even terug naar het voorbije voetbal gebeuren omdat ik het boeiend vond. En alleen al met deze opener krijg ik alle specialisten op mijn dak want zij vonden dit EK maar saai. –

Het begon al voor het begon, onze eigenste “Rode Duivels” allemaal stuk voor stuk “DE” beste spelers van het toernooi! Spelend in heel wat clubs in Europa waar ze veel geld verdienen, topsporters. De pers ziet hen al als de gedoodverfde finalist van het EK… – Wat doet de grote meute … blindelings volgen, drie kleur vlaggen, truitjes, fan dorpen, België staat op zijn kop, zelfs de koning doet mee. Hoewel op elf van zijn nationale ploegspelers er amper één of twee… zijn volkslied mee kunnen zingen. Wat zouden ze trouwens, ze zijn zelf overtuigd van hun helden status en wat hen interesseert is de kleur van het geld en … in de kijker lopen (spelen?) om nog betere contracten te kunnen verzilveren na dit toernooi. –

En kijk wie komt daar aan, een land zo groot als de stad Gent (van inwoners aantal), IJsland. De ijslanders hebben geen status , geen naam, ze hebben alleen maar “sons” en … ze kunnen wel allemaal hun volkslied meezingen. Ze zijn bescheiden maar de supporters, uiteindelijk bijna gans het land, hebben een oerkreet, die de geschiedenis zal halen… Het luide hoeh of hoe omschrijft men dat, zal snel door iedereen overgepakt worden … IJsland moet er uiteindelijk tussenuit maar niet media_xll_8299106onopgemerkt -De “Rode Duivels”, met hun heldenstatus vliegen er … ook uit.

Naarmate het toernooi vordert krijgen we opnieuw spektakel te zien… DE kampioen der kampioenen, het ongenaakbare, het beste, de super georganiseerde “Mansschaft” Duitsland, die voor de grote meute al EK winnaar was … Gaat er uit en verliest tegen Frankrijk.

Uiteindelijk loopt Frankrijk op kop en de Fransen, ook geen uitblinkers in bescheidenheid, zijn al de nieuwe EK kampioen. Ze hadden al een open bus Schermafdruk 2016-07-11 08.00.25laten beschilderen om door de straten van Parijs te vieren…

Maar nu komt het mooiste spektakel en de mooiste les die zelfs een ‘niet’ sport kenner oo zoveel deugd doet …

BESCHEIDENHEID SIERT DE MENS... – De ploeg die het EK 2016 wint is niet één van de gedoodverfde super ploegen met super- vedettes, meer nog, HUN supervedette, de beste speler van de wereld gaat onderuit na amper een kwartier speeltijd… Gedaan super vedetten waar de meute blindelings en klakkeloos achteraan loopt, gedaan show, tijd voor hard werken, tactisch spel en voornamelijk… de tegenspeler blijven laten geloven in zijn superioriteit, zijn ‘goden-status’, dat is wat Portugal doet. Met een fantastische doelman, Patricio en een fantastische verdediging steeds opnieuw rustig blijven, geen dikke nekken gedoe meer maar HARD WERKEN en sleuren, aanval na aanval. De Fransen lopen naar elke bal en gaan voor elke dribbel en geraken langzaam (maar zeker) afgepeigerd en dan… dan is er de trainer, voor velen weinig zeggend oud ventje, maar een
ventje die blijkbaar een goed strateeg, een schaak-speler blijkt te zijn… Hij brengt “Eder” in, een spits, niet slecht maar zeker geen GOD zoals Ronaldo … Fantastische zet bleek, want de bescheidenheid haalt het voor de zoveelste keer op dit EK! De Niet goden status van Eder zorgt ervoor dat de man buiten zichzelf stijgt en in de tweede verlengingen doet hij… wat niemand, maar dan ook niemand verwachtte … Hij zorgt ervoor dat Portugal voor het eerst in 40 jaar op zijn kop mag gaan staan, dat Portugal de ploeg is die de wereld toont dat BESCHEIDENHEID loont en al wie het vel van den beer verkoopt voor hij geschoten is … er aan is voor de moeite!

BEDANKT IJSLAND, BEDANKT PORTUGAL voor Schermafdruk 2016-07-11 08.00.37jullie mooie bijdrage aan een mooi EK voor mij omdat de dikke nekken het onderspit moesten delven en de UNDERDOG het haalde, als KATMAN kan mij dat alleen maar super content maken want ik zal NOOIT voor de meute kiezen, nooit achter de massa lopen, nooit oordelen of mensen veroordelen voor de zogenaamde fouten die ze maakten in hun leven, nooit kiezen voor de macht. Wel kies ik voor de kracht, de kracht die uitgaat van ieder individu, de kracht die in ieder van ons zit, zelfs in de kleinsten, de minsten onder ons, de huiskatten, die door veel mensen gedumpt, verwaarloosd achtergelaten worden, zij die ons zoveel liefde en genegenheid geven en er veel te weinig voor terug krijgen… Ik kies voor de stier en niet voor de matador…

Wat een mooie les in “BESCHEIDENHEID” bedankt EK 2016 !!! – de katman

Waarom ik niet zo gebeten ben van de “sport” microbe…

media_xll_8299106Heel wat van mijn vrienden houden van sport, meestal wielrennen of voetbal. Als ik er dan iets durf over te zeggen krijg ik onmiddellijk het verwijt: wat ken jij ervan, nochtans er was een tijd …

Als jong ventje keek ik uit naar de momenten waarop ik mee mocht gaan met “nonkel Raf” bij de buren, naar de Ronde van Frankrijk gaan kijken. Het was er steeds een klein volksfeestje, de bakken “Stella-Artois” werden rijkelijk aangebracht en hoewel ik geen bier dronk uiteraard, genoot ik wel van de ambiance. De heroïsche ontsnappingen van Eddy Merckx, Herman Van Springel, Raymond Poulidor, de eeuwige tweede, het waren de wieleridolen uit mijn prille jeugd. Alle etappes waren nog in zwart/wit en het beeld ging af en toe eens weg maar de commentaar van Fred De Bruyne zal me altijd bijblijven. Ja ik speelde ze zelfs na op mijn kleine fietsje, ik was gelukkig en had ook heel veel ruimte om te spelen. Het was een mooie kindertijd maar wist ik veel dat het van korte duur zou zijn …

Ik was pas zeven toen ik mijn thuis moest achterlaten en plots in de stad moest gaan wonen. In één klap woonde ik in een huisje met acht samen, allemaal vreemdelingen, alles nieuw, ik snapte er niks van, wat deed ik fout, wat ging er mis. In werkelijkheid was het zo dat mijn moeder hertrouwd was intussen, met een 20-jaar oudere man, om zo al haar kinderen terug onder één dak te krijgen. De man Gentil genaamd, viel niet echt tegen, hij kocht mij zelf een koersfietsje…

Helaas voelde ik mij wel niet thuis in deze vreemde omgeving en toen Anna mijn pleegmoeder (van den boerenbuiten) langskwam en al wenend voor de deur stond, had ik mijn kleertjes al samengeraapt en stond klaar om weer naar huis te keren, naar Poesele.

Wat ik niet wist, was de waarheid… De werkelijkheid was dat Anna en Moeke in Poesele, het niet konden gewoon worden zonder mij, ze zagen me echt graag en mijn moeder stond dus toe dat ik nog één jaartje terug mocht gaan, om af te kicken laat ons het zo noemen…

Het jaar ging snel voorbij en zelfs als kind voel je dat er iets veranderd is, dat de toestand niet maar was zoals voorheen, dat het kind zijn langzaam wegvloeide uit mijn lichaam, ik moest er leren mee leven. Toen ik terug in Gent woonde ging het van kwaad naar erger…

Ik had plots een moeder, een vader, vier broers en een zus, ik kende hen van haar nog pluimen, moest plots alles delen met hen. Een slaapkamer, de ruimte aan de ontbijttafel, de gesprekken, het was aanpassen. Een andere school, waar ik niemand kende, plots meesters ipv “nonnekes”, te voet naar school door de ‘grote stad’, ik had heimwee maar er was geen tijd om na te denken.

Mijn moeder had maar één meisje (dochter dus), mijn zus en ze was, naar mijn gevoel toch, wel haar lieveling. Iedereen was ouder, ik was de jongste en werd nooit echt betrokken bij het gezin, ik was de bijgekomen snotaap, weet je. Het duurde dan ook niet lang, met het stevig karaktertje van mij, of ik groeide uit tot de rebel. Als je de kleinste bent en je was gewoon aandacht te krijgen en die viel plots weg… moet je aandacht opeisen dat is (kind) logica niet?
Mijn zus en moeder werden zowat mijn vijanden of diegene waar ik mijn pijlen moest op richten. Eén broer, Roland, helaas de enige die nu al overleden is, viel best nog mee. Hij verdedigde mijn houding af en toe, maar hoe meer de jaren verstreken, hoe minder broers ik nog zag in huis…

Mijn stiefvader Gentil, was intussen “zo gek als een achterdeur geworden”, wat ik niet begreep als kind was, dat de man aderverkalking hadt gekregen en zijn hersenen al behoorlijk waren aangetast. De ruzies wanneer de oudere broers en de stiefvader samen waren, werden steeds grimmiger en voor ik het wist werd ik geconfronteerd met de eerste politie tussenkomsten aan huis, dit was nieuw. Maar toen stiefvader en één van de oudere broers met messen tegenover elkaar stonden, was dit de beste oplossing wellicht.

Op mijn twaalf kon moeder het niet meer aan, ik moest weg, ik vloog eerst in een “vakantiekamp”, waar ik echt niet buiten kon en mocht en waar zelfs een afzondering cel was… Maar opnieuw zou ik mij aanpassen. Na de schoolvakantie werd ik ‘geplaatst’ onder toezicht van de jeugdrechtbank vloog ik naar Vremde, bij de ‘paters’…

Mijn vroegere schoolresultaten, altijd de eerste of de tweede van de klas, waren intussen verleden tijd, ik hield niet langer van leren, mijn obsessie was “vrijheid” geworden. De vrijheid die ik zo miste van den boerenbuiten, van het rijden op de rug van varkens in de modder, van spelen met mijn Duitse herdershond Rex, van wie ik alles gedaan kon krijgen, van de pony waar ik op kon rijden, van de zelf gemaakte schommel in de boomgaard, alles was verdwenen, ik huilde, huilde bittere tranen en voor het eerst begon ik mensen te haten in stilte…

Eens in de veertien dagen mocht ik op weekend… Maar de zondag om 16u was ik al verplicht met de bus aan de vrijdagsmarkt in Gent, richting Antwerpen terug te keren, wat haatte ik Antwerpen … Aangekomen op het internaat (lees gevang), rond 20u stond er een nieuwe kater klaar… Leven in een grote groep, geen privacy, geen rust, alleen maar sportweekend op tv en vervelende opvoeders/paters pfff, het veranderde mij compleet, weg naïef mannetje, weg kind, welkom in de harde werkelijkheid.

Een werkelijkheid waarbij één van de paters mij apart riep op een dag en zich boven op mij wrong met al zijn krachten en zijn zwaar lijf. Aan mijn oor begon te likken en met zijn hand naar mijn kruis ging. Ik stampte en sloeg overal waar ik maar kon en raakte los, kon weglopen, maar was geraakt, geraakt ergens waar het nooit meer goed zou komen, geraakt aan mijn vertrouwen in mensen.

Mijn hekel aan voetbal kreeg ik daar ook cadeau want wij werden verplicht te gaan voetballen van één van de “macho paters”. Er waren twee dingen waar pater “Jackie”, een stoere bink van meer dan 100 kg schat ik, gek van was en dat was boksen en voetbal. Het boksen gebruikte hij om te tonen dat hij ons kleine mannetjes in de plastic vuilbak kon slaan en het voetbal was al niet veel beter. Liefst liet hij ons spelen op bevroren veld of wanneer het regende. Ik was een (goede) keeper en pater Jackie speelde dan graag mee met de tegenpartij om uit volle kracht recht op mijn billen te sjotten of waar het hem best uitkwam.

Ja op den duur verdween ook die liefde, de liefde voor voetbal… Jammer niet, want nu als ik wil meeleven in de vreugde van het voetbalfeest van onze Rode Duivels lukt het me niet. Ik zou er ook niet bij passen, bij de mensen die uit hun dak gaan voor de goal die net gemaakt werd, bij het uitbundig in groep vieren, ik ben geen groeps- of kuddemens, ik ben een kat (mens). Ik hou van de rust, ik hou van voorspelbaarheid, ik zoek geborgenheid maar kan echt wel genieten van de manier waarop jullie het voetbalfeest ervaren hoor, al is het dan vanop (veilige) afstand! Proficiat Rode Duivels, de katman.