Een terrorist was ooit een lieve baby.

Weer een pak mensen laten het leven na een laffe aanval van terroristen in Barcelona. (17/08/2017). Het zoveelste geval want er lijkt geen einde aan te komen. We leven in een “curatieve maatschappij”, ooit zei een gekend Belgisch politieker, “we zullen de problemen oplossen wanneer ze zich stellen”. Daarom vrees ik, met opnieuw een boutade van een gekend overleden politieker, “dat het einde van de tunnel nog lang niet in zicht is”.

Zorgen-over-internationale-crises-en-terrorisme

De clash tussen rijk & arm zal ervoor zorgen dat er in de toekomst steeds mensen blijven balanceren tussen “goed & kwaad”. Trouwens is er überhaupt wel een definitie van wat goed of kwaad is? Een zoveelste rijke die zijn kapitaal erfde van vader op zoon en waar de voorouders, liefst meer dan twintig miljoen mensen vermoorden, heeft vandaag “blauw” bloed… De zoveelste in Molenbeek opgegroeide arme, die zijn ouders dagelijks hoorde vertellen over het mooie land waar ze vandaan kwamen en hun samenleving waar iedereen alles voor elkaar belangeloos deed. Die arme jongen voelt zich nergens thuis want hier is hij vreemde, maar ook in het land van zijn ouders is hij een niemand, hij voelt zich een mislukkeling. Plots krijgt hij de kans “iemand” te zijn, ze stoppen hem een wapen in de hand en Mohamed wordt soldaat…

Ik besef maar al te goed, als Vlaming dan, wat het is door de maatschappij op kant te worden geschoven, het gevoel constant gebruikt te zijn, het gevoel er toch nooit bij te horen, de haat die groeit tegenover hen die het systeem in de hand trachten te houden, de “Petrussen” (uit de bijbel), die nooit te vertrouwen zijn, maar wel op handen worden gedragen door hen die niet beter weten…

Als Baby wordt je nooit slecht geboren weet je, wetenschappelijk is al meer dan eens aangetoond dat genetica amper het verschil maakt tussen “goed of slecht”. Bij dieren en dat zijn wij ook, is het mogelijk een “zeer gevaarlijke” pitbull met een hamster, een kat, een vogel, in liefde te laten opgroeien en samenleven. Nature versus Nurture of de afkomst en de opvoeding van een dier of mens…

Zolang wij mensen die klappen krijgen (soms tijdelijk), nog meer met de vinger gaan wijzen, zolang we muren bouwen rond de zogenaamde “goede” mensen, zolang we hen alle krediet geven en diegenen die het minder goed hebben blijven culpabiliseren en stigmatiseren, zolang zullen er misnoegden, rebellen, anarchisten, terroristen zijn. Het zijn mensen die absoluut niks meer te verliezen hebben, geen enkel normbesef van de zogenaamd “goede” mensen kan hen tegen houden. Ze zullen koelbloedig en berekend en ook willekeurig blijven toeslaan, net zo onvoorspelbaar of de maatschappij die hen gecreëerd heeft…

Wanneer ik dan terug naar de dieren kijk weet ik dat er maar één oplossing is en dat is heel veel liefde geven, dag op dag opnieuw en zo heb ik ooit een zwerfkitten, waarvan het oog was uitgebeten door een hond gered op het jaagpad van de Dender. Hoewel de dierenarts haar amper overlevingskans gaf, stierf ze liefdevol in mijn armen na … 17 jaar. Het was een lange weg om vertrouwen op te bouwen met dit gekwetste dier, jaren van vrijheid geven en loslaten maar toch af en toe waar mogelijk een beetje liefde geven. Naarmate de jaren verstreken groeide het vertrouwen van het zwarte katje met één oog. Ik zocht naar oorzaken van haar verdriet, haar wantrouwen in vreemden, mensen, dieren. Ik zocht hoe ik haar kon begrijpen en stelde mij toegankelijk, niet met getrokken wapens op. Ik werd nooit ontgoocheld en herinner me haarfijn hoe ze zacht spinnend ervan hield op mijn borstkas te liggen en me aankeek met haar één oogje.

Misschien zie ik ook nog steeds de beelden uit mijn jeugd op den boerenbuiten, waar men kittens in een jutten zak stopte om ze vervolgens “dood” tegen de muur te slaan… Ik weet niet moest ik niks meer te verliezen hebben of u mij ook niet zou moeten vrezen …

b3acb3a141832b059266ce8ef7d30d04--skin-colors-colours

Zolang mensen houvast hebben, een schouder om op te huilen, zolang zijn ze gecontroleerde projectielen, maar niemand zal er ooit in slagen een ongecontroleerd projectiel tegen te houden, noch macht, noch geld zullen terrorisme tegen houden …

En vergeet nooit: een terrorist was ooit een lieve baby.  

Tachtigplussertje pesten in het verzorgingshuis

Treitergedrag ouderen
Dan ben je 80-plus, woon je in een verzorgingshuis, gevangen in een onwillig lijf of in een verwarde geest. Gepest door medebewoners, uitgelachen, buitengesloten. En je kunt niet weg. Dit is je laatste halte. Je kunt alleen maar lijdzaam de rit uitzitten.
(Citaatrecht artikel 15a – uit de krant van 29 juli 2017 –Brabants Dagblad)

Op vraag van één of andere (debiele) Hollandse reporter die mij via mail een bedreiging stuurde, zie verder, zal ik het volledige artikel, wat u overigens vrij kunt lezen, zie bronvermelding, verwijderen, zo is die halfgare ook tevreden.

Ondanks het feit dat u verwijst naar de bron Brabants Dagblad beschikt u niet over de rechten van het artikel en is doorplaatsen niet toegestaan.
Indien u het artikel niet verwijdert zijn wij genoodzaakt u een rekening te sturen.

Met vriendelijke groet,

Arno Heesakkers
Algemeen verslaggeefster

Respect voor katten

Hoe meer ik geconfronteerd word met verhalen van katten, hoe meer ik hen bewonder… Zo recent het verhaal van een Griekse zwerver. Die maanden terug een zwaar auto ongeval overleefde. Kaak gebroken volgens dierenarts. Mensen die hem adopteerden vragen mijn hulp voor een 'gedragsprobleem', hun kat slaapt alleen maar 23 uur per dag en ligt liefst alleen.

Katten zijn fantastische meesters in het verbergen van hun pijn weet je. Ze kunnen zelfs hun eigen wonden helen door te rusten, te spinnen van en voor de pijn. In de natuur mogen ze geen zwaktes tonen of ze zijn een vogel voor de kat of liever omgekeerd. Het zijn mijn goden, lijden in stilte zonder aandacht te vragen en toch overleven. Niemand kan mijn liefde voor katten begrijpen maar laat dit alvast een hint zijn.
Fantastische wezens zijn het, katten!

Katten zijn meesters in het verbergen van pijn.

Macht…

Macht is de invloed die een persoon, bedrijf of organisatie heeft op anderen. Als iemand macht heeft, doen andere mensen datgene wat hen wordt opgedragen. In sommige gevallen is de macht in handen van één persoon of één groep, er is dan sprake van een dictatuur.

Mensen stemmen hun gedrag af op iemand die ze bewonderen. Die persoon haalt zijn macht uit zijn charisma of uit identificatie. Deze macht is gebaseerd op emotie. De machthebber verkrijgt er de absolute macht mee.

Iemand die namens iemand anders macht uitoefent moet nooit aan zichzelf denken, maar altijd aan het belang van zijn eigenlijke machthebber. In politieke termen is dit dus zijn kiezer, het volk.

Vaak zien we bij machthebbers mensen met een sterk narcistische inslag en al sinds het begin van de mensheid komen we mensen tegen die proberen in de gunst te komen van de machthebber. Machiavelli noemde hen de vleiers of de ziekte van de hofhouding, want als je mensen echter toestaat kritisch te zijn loop je het risico aan respect te verliezen. Maar als niemand je een spiegel voorhoudt bega je snel de fouten als in het bekende sprookje “De nieuwe kleren van de keizer”… Waarbij een kleermaker handig gebruik makend van het narcistische karakter van de keizer, hem op den duur poedelnaakt laat rondlopen, terwijl hij hem wijsmaakt dat de keizer de duurste gewaden draagt …

Vele leiders omgeven zich met ja-knikkers, hun narcistische karakter hunkert immers naar erkenning. Daarnaast zijn machthebbers vaak onzeker over hun macht en invloed vanwege de aanvallen daarop door anderen, daarom zoeken ze naar loyale mensen in hun omgeving.

Tot zover mijn schot voor de boeg “2018”, want ik zie dat de huidige machthebbers in Vlaanderen al volop bezig zijn met hun geschut in stelling te brengen, de verkiezingen komen er weer nog eens aan.

Mijn eigen bedenkingen ga ik achterwege laten want ik ben ervan overtuigd dat ze er zeker door gaan komen, alleen zal het nog minstens tien jaar duren… Een katman werkt op kracht en die is niet te stuiten …

Wie interesseert zich nu in katten…

Het is iets wat ik vaak moet horen en ik wil mij ook niet verantwoorden, er is er naar het schijnt maar één die mij ter verantwoording “mag” roepen, niet?

Maar kent er iemand onder u een “verwaarloosde katten park”, een groot attractie park , met ingangsgeld, waar met veel égards de katten worden ten toon gesteld? Zoiets als Pairi Daiza, waar Marc Coucke ‘onder het mom van dierenvriend’ zijn zakken vult… Bestaat er zo een park voor de kleinsten onder ons, de katten? NEEN! Ik hoor uw uitleg al: katten zijn zelfredzaam, katten zijn verwend, katten hebben niemand nodig… Of hoe narcistisch en egoïstisch mensen kunnen zijn…

Er is bijna geen deftig onderzoek naar huiskatten, naar vogels wel, want ook dat klinkt mooi op een visitekaartje van de bioloog… Er zijn er zelfs die hele columns krijgen in “de knack” omdat zij de waarheid in pacht hebben, katten zijn moordenaars, katten zijn in hun ogen niks waard. Het is ook aangenaam om als bioloog te kunnen aantonen dat je in Afrika 15 jaar wilde dieren hebt mogen bestuderen, anders is, wanneer je stelt, ik bestudeer huiskatten… Wie heeft daar nu een boodschap aan ,niet?

Wel, ik ben het er niet mee eens en zal dat nooit zijn. Er is maar één uitleg voor en die haal ik voor één keer uit de bijbel als niet gelovige: “wat gij voor de kleinsten onder ons doet, doet ge voor mij” – En dat is mijn uitgangspunt! Ik sta vrijwel alleen met mijn visie, ook dat weet ik, maar ik ga door, zo was ik, zo ben ik. Nooit mee met de massa, maar overtuigd van mijn doel.

De kattenhaters zijn wellicht vergeten dat zij er NOOIT waren geweest mocht de kat er niet geweest zijn in de Middeleeuwen , de periode van de “donkere” pest! Toen ik dat een tijdje geleden aan meneer Dirk Draulans vertelde … hadt hij ineens weinig tijd, gij moest naar zijn kinderen … Even daarvoor moest hij nog eens voor een volle zaal kattenvrienden van leer trekken, hoe gevaarlijk katten wel waren voor het natuurlijke biotoop van vogels…

Pff wat een nep-persoon met narcistisch kantje, hij is de referentie en hij weet wat juist is… Om ministers van dierenwelzijn te overtuigen uw zever te mogen verkondigen in een zaal vol kattenvrienden… moet ge verdomd goed zijn in “zelf-prostitutie”. En beste Dirk, ik kan het weten, want ik was ooit ook in dat circus verzeild …

Mijn geloof in katten is misschien dwaas in jullie ogen, maar één ding moeten jullie beamen: ik ga niet voor de gemakkelijkste weg, de populistische, sympathieke weg! Ik krijg geen steun van Marc Coucke van BV’s, van de staat, ik vecht helemaal alleen, of toch: een paar mensen rondom mij geven me naast de katten, extra energie, waarvoor mijn dank.

Bij mijn weten ben ik de enige die zowat “ZEVEN” jaar extra studies deed om… er NIKS mee te verdienen, VOOR GEEN ENKEL PERSOONLIJK BELANG! Zelfs de heren van de staat verklaren mij gek, daarom dat ze, tevergeefs voor hen, mij meermaals al lastig vielen. Ook de jaloerse mensen rondom mij, die niet begrijpen waarom een dwaas zich belangeloos inzet voor katten…

Maar helaas voor hen beseffen ze niet dat hun “negatieve aandacht” (gekend leerprincipe), OOK aandacht is en mij net energie heeft, de energie om door te gaan. Doorgaan doe ik, of je moet me letterlijk van kant maken, anders vrees ik het ergste voor jullie mensen:
IK ZAL BLIJVEN VECHTEN VOOR DE ALLERKLEINSTEN ONDER ONS, DE KATTEN!!! 

VZW moeten geldstromen prijsgeven.

Het is niet van mijn gewoonte maar soms moet ik eens ventileren of noem het gerust “vuil spuwen”. (nav dit artikel)

Eind 2015 zijn we uiteindelijk gestart met onze iVZW Kattenadvies. En een tien maand later hadden we al een inspecteur van Economische zaken over de vloer, op anonieme klacht van … Wellicht een gefrustreerde en jaloerse laffe tik, ik vermoed uit het Geraardsbergse, iemand die dacht we gaan die eens pakken met zijn schunnige vzw-ken…

Enkele maanden later waren de belastingen moeilijk, telkens werden de zaken na doorzicht van ‘gelukkig sommige verstandige mensen binnen diverse diensten’, tot spijt van wie het benijd, verticaal geklasseerd. Maar dat brengt wel stress mee, stress voor mensen die met oprechte bedoelingen werken , stap voor stap, millimeter voor millimeter verder kruipen om een project te doen slagen, om een droom voor alle katten wereldwijd en baasjes waar te maken.
Ik heb altijd een open boek willen zijn en dat zal ik blijven, ik heb nooit mensen bestolen, belogen of misbruikt, wel het tegendeel. Ik heb niks gekregen, noch mogen erven en geen banken overvallen en geen lotto’s gewonnen…

Wat ik wel deed: ik leerde dertig jaar geleden iemand kennen die ook zwarte miserie had en samen hebben we ons uit de ellende gewerkt. Ipv jaarlijks op vakantie te gaan en uitstapjes, staken wij ons in de schulden, samen. We werkten hard en waren slim in aankopen en inzichten in de evolutie van onze maatschappij, we verkwisten dus niet, nu nog niet.

En dat voor iemand die op 11 maanden oude leeftijd gedumpt werd (als een kitten) door zijn ouders en nooit cadeaus kreeg, ik ben fier op mezelf beste mensen.

En nu voor de jaloerse mensen die zich afvragen waar onze vzw zijn geld haalt? Wel we hebben intussen enkele “oprechte” leden van onze vzw die bereid zijn ons te steunen met 60 euro lidgeld en ja soms zijn er uitzonderingen zoals mijn vriendin, die ons een mooi bedrag steunde. We trachten ook inkomsten te genereren op andere manieren maar voor alle afgunstige mensen, hier een kleine opsomming van eigen investeringen in ‘mijn’ project, mijn droom…

Meer dan 10 jaar geleden werd ik voor de zoveelste keer bedrogen door mensen, werkelijk bestolen zelfs, ik ga er niet dieper over in, ik heb het overleefd… Ik heb zelfs sinds 2014 nu, kanker mogen overleven.

Wel heb ik toen naar aanleiding van mijn katertje, nu op zijn veertiende leeftijd, pas echt beseft dat de enige oprechte liefde, het enige wezen op aarde, die mij nooit bedroog, een dier is. En dan nog een zeer klein katje. Ik had nood aan eerlijkheid en was zodanig gefascineerd door dit dier dat ik besloot 3 à 4 jaar naar Veenendaal in Nederland te rijden heen en terug meer dan 520 km en her en der extra seminaries te gaan volgen over katten. Kostprijs zo’n slordige 10.000 euro, reken zelf maar ZES modules aan 1000 en meer euro’s, brandstof, verlof uren en de extra seminarie kosten in binnen en buitenland.  Bij de oprichting van onze iVZW besloot ik een auto te kopen die moest passen bij onze doelstellingen, beste jaloerse anonieme verraders, ik kocht hem van eigen centen en niet aftrekbaar van zogenaamde schunnige activiteiten (volgens jullie zieke geest).

O ja en ik zat 17 jaar in de politiek, ben ik daar rijk van geworden??? Nee, ik had enkel verkeerd gegokt want ik dacht de maatschappij verder te kunnen helpen met de ideeën die ik soms heb, maar dat werkte niet, ik pas niet in een mensenwereld vrees ik.

En ik ben nog vergeten dat ik drie jaar cursus volgde bij Syntra, twee jaar in Aalst en één jaar in Roeselare dat ik deze lessen met de hoogste onderscheiding afgewerkt heb, liefst meer dan 91% en daarmee wellicht als oude student, zeer veel respect kreeg, zeker van mijn laatste examinator in Roeselare, die mijn eindwerk echt bewonderde, ik mag mij Marketing & Sales Manager/Consultant noemen met de grootste onderscheiding en allemaal voor mijn levensproject ,voor katten… De onkosten van die drie jaar moet ik die nog meerekenen meneer of mevrouw de anonieme?

Wel als je alles bij elkaar neemt mag ik gerust stellen dat IK zo’n slordige 50.000 euro, zelfs iets meer investeerde in mijn droom Kattenadvies iVZW en ik hoop dat het binnen 100 jaar iets mag zijn waar mijn nooit meer naast zal kijken, ik zal er niet meer zijn maar katten zullen er wel bij varen en dat is de bedoeling, NIK MEER NIKS MINDER!

En beste overheid, beste jaloerse afgunstige lafaards, RAF en de katten hebben KRACHT en dat is iets anders dan jullie macht! Kap mijn hoofd af en nog zal mijn geest blijven verder werken, in de vorm van vele mensen die van dieren houden, vele mensen die meer en meer van zich laten horen want >>> Wie de kleinsten onder ons niet respecteert is niet waard te leven, hij of zij zal nooit rust vinden, nooit het echte geluk ontmoeten, de eenvoud, het relativeren.

Katjes zijn eerlijker dan mensen
Mijn leven voor jullie, de kleinsten, de oprechtsten!

Een dier heeft geen tekst nodig zoals hierboven om aan te tonen dat hij niks te verbergen heeft, om aan te tonen dat het oprecht is, ik wil zo een dier zijn.

It just never ends…

Terrorisme is een plaag! Dat is waar, daar zijn we het allemaal over eens intussen maar wat als… Wat ik hier schrijf is niet onderbouwd en mag u gerust als fantasie en hersenspinsels aanschouwen alleen … Denk er gewoon eens over na…

De eerste terroristen “Al Qaida” werden gefinancierd door Saudi-Arabië. Osama bin Laden was de eerste gekende terrorist en niet toevallig afkomstig uit één van de rijkste Arabische families ter wereld… Intussen zijn we aan de tweede versie van het ‘islam’ terrorisme IS. In het westen hebben we de gewoonte aan symptoombestrijding te doen. Is er een terroristische aanslag gaan we onmiddellijk de veiligheid opvoeren, de bevolking bang maken maar ook isoleren. De eerste simpele burger die een stap verkeerd zet, zal voortaan gevolgd worden en misschien binnenkort … en volg-chip ingebouwd worden…

Laat dat nu precies de fatale neveneffecten zijn van het terrorisme, het beperken van vrijheden van de gewone man of vrouw in de straat. Mijn fantasie zal misschien op hol slaan maar wat als… Terrorisme gewoon het zoveelste instrument is van het groot kapitaal (lees de Arabieren), om de controle over de wereld (terug) te krijgen…

Olie begon en begint te slabakken, de wereld denkt aan alternatieven en sinds die nieuwe gedachte bloeit het nieuwe terrorisme. Dit gebeurt onder onze ogen door personen te rekruteren binnen onze westerse maatschappij, meestal hen die zich verkeerd begrepen voelen, zij die zich niet thuis voelen binnen een land, een gemeenschap. Maar nu zoeken we naar oorzakelijke verbanden en dat doet een Westerse maatschappij nooit, ze reageren steeds: “we zullen de problemen oplossen als ze zich stellen”, een gezegde van een overleden groot Belgisch staatsman en niet van mij dus…

Dat weten ook de zeer intelligente Araben, ze zijn altijd al meesters geweest in mensen misleiden, verschalken en manipuleren, denken we aan de kromzwaarden uit de geschiedenis. Met geld hebben ze de thuislozen overhaald, financiering van een godsdienst door er frasen uit te halen die van toepassing waren in de Middeleeuwen… En hun plannetje lukt, ze hebben de wereld langzaam maar zeker vast in hun greep. Door angst en verdeeldheid te zaaien door ‘Islam’ tegen de wereldgodsdiensten uit te spelen, door Europa tegenover Azië, Amerika uit te spelen, heel subtiel en zonder enige verdenking op hen…

Wel het tegendeel, want onze sporters worden als helden verwend in Dubai, onze politiekers zitten samen aan de tafel met hen, we krijgen werk van hen, onze baggerboten zijn hen van dienst, ze zijn onze beste economische troef ooit…

Onderwijl zijn ook onze lokale machthebbers in hun nopjes, onze politici. Nooit eerder heeft de werkman, het plebs, zo zwak gestaan als vandaag. Socialisme is dood, lang leve de rechtse partijen! Zij die ons wijsmaken dat we overal slimme camera’s moeten plaatsen, dat we op elke hoek van de straat gewapende militairen moeten staan hebben, dat zelfs non-profit organisaties geen flyers meer mogen uitdelen in naam van de veiligheid. Dat burgers moeten tevreden zijn met elke vorm van bewaking die hen momenteel boven het hoofd hangt… De simpele oplossingen en het plebs volgt, kijkt lijdzaam toe, sluit zich op, durft niet meer op vakantie gaan over heel de wereld, maar gaat opnieuw naar de kust in eigen land…

En laat dat nu net de bedoeling zijn van het grote kapitaal, onze rechtse politici… Binnen enkele jaren gaan zij wel op reis naar waar ze willen maar zal het plebs het niet meer durven of zelf mogen zonder hun toestemming…   Wie geld heeft regeert deze planeet, zo is het altijd al geweest en de weelde van het plebs is zo breekbaar, zo fragiel…

De vraag wat wij er kunnen tegen doen … doet mij huiveren want ik vrees, ik vrees voor onze kinderen, onze kleinkinderen … Amen.

NB: Elke gelijkenis met onze huidige toestand of maatschappij is louter fictief of verzonnen uit veiligheidsoverwegingen.     

 

Pepé is nooit alleen…

Vier maanden in een Spaans bergdorpje verblijven kan u ook iets bijbrengen…
Hier in Vlaanderen ken ik nogal wat “singels”. Veel singels voelen zich eenzaam, ze hebben niemand rond zich en de eenzaamheid maakt hen ongelukkig…

Al snel voelen ze zich door iedereen verlaten, opzij gezet en sommigen zien alleen nog het geluk van anderen. In stilte benijden ze hun medemens, ze worden sarcastisch, kritisch tegenover alles en iedereen. Ze denken: waarom moet dit mij gebeuren, ik ben een sukkelaar, een verliezer binnen deze maatschappij. Vaak brengt (verborgen) armoede nog meer ongenoegen met zich mee, ze dromen ervan op reis te gaan, te gaan dineren op restaurant, iets nieuws aan te kopen…

Aan al deze eenzame mensen wil ik mijn verhaal vertellen, het verhaal van PéPé uit een klein Spaans bergdorpje – Ter info pépé bestaat echt, het dorpje ook.

Intussen ken ik pépé al enkele jaren, maar recent kon ik hem beter leren kennen… Pépé zie je overal, hij wandelt door het dorp, maar ook in de omstreek van het kleine dorp. Allez, eigenlijk wandelt pépé niet zoals wij het wandelen kennen, wij zijn precies allemaal door een haas verwekt bij het wandelen, pépé niet…

Pépé gaat heeeel langzaam, langzaam met zijn wandelstok verder. Iedereen die hij ziet geeft hij een vriendelijk “Beunas dias, beunas tardes en misschien ook Beunas noches”, maar laat op de avond zie ik hem niet meer. Iedere persoon met wie hij een praatje kan maken, is hij er klaar voor. Veel versta ik niet, want pépé is Spaans en mijn talenkennis is (nog) niet schitterend. Maar pépé spreekt ook een paar woorden Frans, hij zou daar nog gewerkt hebben…

Pépé is door iedereen gekend en geliefd, zijn leven, zijn geschiedenis is wellicht door weinigen (nog) gekend, maar hij intrigeert, hij is leuk om mij te praten, hij dringt zich nooit op, hij verveelt je nooit. Ter info: pépé wandelt per dag zo’n 20 tot 25 km ver en …
IS ZESENNEGENTIG (96) jaar oud …

Misschien een boodschap aan allen die zich éénzaam, verlaten, miskend, misnoegd voelen… Neem een voorbeeld aan deze fantastische man, die op mij een zeer grote indruk heeft gemaakt … Dank u pépé voor uw geschonken wijsheid, voor uw waardigheid, voor uw kracht, voor het mysterie… wat u wellicht zult meenemen in uw graf…

Kerst & Nieuwjaar…

Voor vele mensen is dit de periode van geluk, liefde, gezelligheid, pakjes, geschenkjes, het gezin. Maar deze periode heeft ook een donkere zijde. Het is de kant van kerst en nieuwjaar die je liever niet zou meemaken. Ik noem ze sinds een aantal jaren ‘rogeeekens-tijd’.

Waarom? Wel Roger was een buurman, werd een goede vriend en nu is hij er niet meer… Roger besloot zijn gezin achter te laten en overleefde de kerst niet… Misschien was Roger wel te veeleisend van zichzelf, van het leven. Misschien was hij ontgoocheld in het leven, in de mensen rondom zich, in zijn eigen leven. In ieder geval denk ik jaarlijks aan hem terug, toen hij enkele dagen of zelfs uren voor zijn dood, plots, aan mijn deur stond, hoewel ik hem jaren daarvoor wat uit het oog verloren was.

Mensen zien mij vaak als een ‘loco’ of zelfs loco-loco en niet alleen hier in Spanje en weet je … ze hebben nog gelijk ook. Aan mij is er ongetwijfeld een hoek af… Die hoek is er af door het leven, de voorbije periode en ik zeg duidelijk voorbije … Sinds ik leren genieten heb, door naar mijn kat te kijken voornamelijk, door van hem te leren, want hij is mijn grootste mentor, heb ik ook negen levens gekregen, net zoals katten. Let wel: ik kan morgen plots sterven maar, sindsdien geniet ik 9x meer… 9x meer dan die donkere tijden waar ik ooit zelf in zat, die tijden, die ik uit mijn “korte geheugen” heb gewist, die zaken die mensen triestig maken… Ook ik lag ooit 36 uur in coma omdat ik ‘het niet meer zag zitten’. Ook mijn leven werd met kanker bedreigd, ook mijn omgeving werd een vijandige omgeving waar ik mij niet meer thuis voelde… Het zijn allemaal zaken die ik achter mij laat nu en in de toekomst, geen berg, geen probleem is groot genoeg om niet door een kat te kunnen worden aangepakt.

Een mens heeft veel beproevingen in zijn leven, oneindig veel en hoe meer hij of zij er gehad heeft hoe mooier het leven kan worden. Bedenk in donkere tijden, voor velen in deze kerstperiode, dat het altijd veel erger kan zijn, dat jouw problemen enkel beproevingen kunnen zijn opdat je moet leren… Leren van het leven genieten en relativeren. En er mag gerust een “hoek van jou zijn”, je mag jouw ’tijdelijke” onzekerheid altijd verbergen achter een clowns-masker,  achter humor. Je hoeft niet met je innerlijke verdriet naar buiten te komen, je moet niet perfect zijn, want weet dat diegene die zich om je heen bevinden ook niet perfect zijn, niemand is perfect…img_6776

Behalve katten dan voor mij, alleen zij zijn perfect en ik geniet van hun verschijning, van de manier waarop ze zich door niemand in de luren laten leggen, dat ze zich door niemand laten commanderen, dat ze innerlijke vrijheid kennen en ook uitstralen. Dit zijn echt super wezens en hebben mij alvast door alle ellende heen, het leven in al zijn eenvoud leren kennen. We hoeven echt niet allemaal de mooiste, de beste, de liefste, de perfecte te zijn. Laat ons genieten met de beperkingen, de gebreken die we hebben, leer leven met de kritiek van anderen, zij die menen dat perfectie nodig is om te overleven, zij die menen dat ze moeten beter zijn, moeten presteren, geloof hen niet want ook zijn “hebben een hoek af hoor”… Ze kunnen het misschien tijdelijk beter maskeren maar ooit valt ook hun masker af. Geniet van de kleine dingen, wandel, dat kost geen cent en je ziet zo veel om je heen. Lach met jezelf maar nooit met anderen, want elke lach met een ander komt als een spiegel , terug, terug in je eigen gezicht. Laat de mensen denken dat je gek bent, meestal zijn ze dan tevreden over zichzelf en geloven ze dat zij beter zijn, dan ben jij geen bedreiging voor hen.

Leef geniet en maak het beste van jouw levens,
soms verlies je er ééntje maar kijk om je heen en er liggen ook voor jou, ongetwijfeld, NEGEN LEVENS BINNEN JE BEREIK!
Mag ik (als katman), jou en jouw dierbaren een fijne kerst en nieuwjaar toewensen.